MET verwysing na die Paarlse Kersligggiefees wil ek graag weet:

Word Alvin Bruinders op aandrang van die Paarl gemeenskap aangevra, of is dit die besluit van die organiseerders?

Is hier in Paarl nie genoeg plaaslike talent om die gemeenskap te vermaak nie?

Volume 4 is van die Paarl, maar tans woonagtig in die stad.

Ek lees ook dat nog 'n Kaapse groep die Distrik 6 gaan opvoer. Ek dink die organiseerders kan die geld wat hulle beskikbaar het baie beter benut met plaaslike talent.

Ons het ook groot name soos "Fireball" wat al 'n paar albums vrygestel het asook "Public Opinion" en "No Limits" sanggroep om maar 'n paar te noem.

Waar is ons dansers en ander sangers? Wat van die "Rappin Donkey" wat pas 'n album vrygestel het?

Ek dink dit wat die organiseerders nou doen om talent in te voer is 'n klap in ons plaaslike kunstenaars se gesigte.

Is Bruinders regtig so 'n groot aantrekkingskrag?

Wonder maar net

Daar word terselfdertyd ook heelwat geleentheid gegee aan plaaslike vermaaklikheidskunstenaars wat aansoek doen om op te tree. Almal wat gereageer het op uitnodigings in die Paarl Post, is geakkommodeer. Die kunstenaars wat hierbo genoem word, het egter nie aansoek gedoen nie.

MENSE wat op advertensies in koerante en ander publikasies reageer, is mense wat die advertensies lees omdat hulle belang stel in iets wat geadverteer word.

Indien hulle finansiële situasie dit vereis, lees hulle advertensies wat 'n ekstra inkomste of dalk rykdom belowe, en reageer daarop.

Met "it takes money to make money" vaagweg in die agterkop, betaal hulle geredelik die gevraagde bedrag, met die hoop dat dit stap een sal wees in die verkryging van immer-ontwykende rykdom (of meer realisties, 'n beter finansiële situasie vir hulleself en hul gesin).

Adverteerders weet dit: hulle weet dat die gemiddelde persoon, byna sonder uitsondering, kan doen met 'n klompie ekstra rande per maand.

Dis die basis van suksesvol adverteer: skep 'n verwagting by die potensiële respondent, genoeg so om hom of haar aan te spoor om die gespesifiseerde betaling aan die adverteerder te maak.

Adverteerders is ook slim genoeg om nie hulle diens of produk vir buitensporige bedrae te adverteer nie; dis laag genoeg sodat die gemiddelde persoon wel op die advertensie kan reageer.

En soos dit blyk uit die onlangse tikmaatskappy-sage, is daar baie "gemiddelde" mense, wat hoop om hulle finansiële situasie te verbeter deur op dergelike advertensies te reageer.

Wanneer dit dan blyk dat die adverteerder hulle mislei het, aanvaar hulle bloot die verlies van X bedrag (wat in baie gevalle bloedgeld is), trek hulle skouers op, skel op die "verdomde skelms" en gaan voort met hulle lewens, X bedrag armer.

Wat op aarde kan hulle anders aan die situasie doen? 'n Bedrogklag by die polisie - één bedrogklag teen 'n nasionale maatskappy vir wie jy uit vrye wil R190 betaal het?!

Koerante toe hardloop met 'n storie, dan met prokureursbriewe gedreig word, waarvoor die einste "gemiddelde" persoon hom boeglam skrik omdat hy per slot van sake nie die geld het vir enige regsonkoste nie?!

Carte Blanche, Fokus, nasionale televisie? Daar is baie groter en belangriker "issues" in die land as 'n paar (honderd? duisend?) mense wat uit vrye wil 'n klein bedraggie aan 'n adverteerder betaal het, en nou voel dat hulle te na gekom is!

Wat is die "bottom line"? Misleidende advertensies, sekerlik? Bedrog? Waarskynlik.

Onnoselheid aan die kant van die "gemiddelde" persoon? Tot 'n mate, maar die graad van onnoselheid word sekerlik bepaal deur finansiële desperaatheid, of dalk werklike broodgebrek.

En wat van die adverteerder, wat al die kollektiewe betalings ge-in het, en oënskynlik nie te veel aan uitgawes gehad het nie, behalwe om in elke denkbare publikasie in elke uithoek van Suider-Afrika te adverteer nie?

Kan hy wegkom met wat nie veel anders genoem kan word as bedrog nie? Waarskynlik sonder veel moeite, en natuurlik met goeie regsverteenwoordiging.

Ontevrede

I READ a report in the Eid Mubarak supplement of Paarl Post last week ("The State of Israel - a Brief Time Line"), and would like to know whether it is Paarl Post policy to publish articles which inflame the feelings between Muslims and Jews in this town.

Will Jewish residents have the right to publish articles attacking the activities of Palestinians in Israel in the next Rosh Hashana supplement of Paarl Post?

Angry

The Paarl Post does not necessarily agree with the content of advertisements and paid advertorials which appear in the pages of our publication, but we agree with the Constitution that this is a country which allows freedom of speech. We do, however, take your criticism to heart, and will carefully scrutinise articles of this kind in future, before agreeing to publication. - Ed.

EK verwys na die berig "Hoofde woedend oor poste". Hier is weer 'n geval waar die owerheid toon dat ons kinders se onderwys nie van belang is nie of hulle is onkundig oor toestande in die onderwys.

Die Paarl het van die heel beste skole en onderwysers in die land en elke ouer, leerling en Paarliete kan trots wees daarop.

Hulle moet nou almal saam staan en die hoofde ondersteun en protesteer teen hierdie geklikheid.

Oudstudent

'n FASILITEERDER gaan nou gebruik word om die dooiepunt tussen die Munisipaliteit, formele en informele handel in die Paarl te besleg oor handel in Lady Greystraat (sien bl 25).

Met die feesseisoen op die drumpel, het die netelige onderwerp pas weer op die stadsraad se tafel geland, nadat vroeër gemeen is die saak is afgehandel.

Die stadsvaders trap reeds meer as agt jaar klei tussen eise van die formele handel om die smouse se verwyder en die informele handel wat wil reguleer, sonder om noodwendig te skuif.

Tussenin is natuurlik die mense wat geen sê het in die saak nie: arme Jan Publiek wat moet rondtrap op die sypaadjies en gedwee hul beursies skud om die hele spul aan die lewe te hou.

Wat pla, is dat inwoners van een dorp só lank sukkel om by mekaar uit te kom.

Die voortdurende veranderinge in die politieke samestelling van die stadsraad het nie bygedra tot vordering nie.

Boonop lyk dit asof daar geen raakpunte tussen die verskillende groepe is nie.

Miskien sal 'n onderhandelaar van buite die saak met genoeg sensitiwiteit en objektiwiteit kan benader om 'n bevredigende oplossing te vind tot voordeel van die dorp as geheel.