Letters - Briewe

• Pakkette aan senior amptenare pla
• Hierdie motoris was net haastig
• Hierdie beroep pla
• Konsert was puik
• Hoekom parool?
• Werk paroolstelsel? (Editorial)

DIE Wellington Sakekamer bedank graag mnr Jacques Carstens (uittredende Munisipale Bestuurder) vir sy jarelange professionele diens aan Wellington en in die onlangse verlede, die Drakenstein Raad.

Die Wellington Sakekamer het soos enige ander belastingbetaler oor die jare verskeie kere met mnr Carstens gekonsulteer, besluite bevraagteken en soms ook verskil.

Ons is egter altyd hoflik abehandel en die basis vir besluite was deursigtig en gebaseer op werklikhede wat bestuur moes word. Daarom 'n woord van dank en ons goeie wense vir sy toekomspad.

Die meriete van die Drakenstein Raad se besluit om miljoene rande se pakkette aan amptenare aan te bied voor verstryking van hul dienstermyn moet egter bevraagteken word.

Burgemeester Herman Bailey se verklarings tot hede dui daarop dat hy sy bes gedoen het om aan mnr Carstens 'n billike skeidingspakket aan te bied en ons beskou dit niks minder as reg nie, gegewe sy lojale prestasie oor jare heen.

Die belangrikste vraag bly egter steeds hoekom hierdie besluit juis nóú geïmplimenteer moes word. Bekwame amptenare gaan sit nou tuis teen volle betaling en nuwe aanstellings word in hul plek gedoen (waarskynlik teen min of meer dieselfde terme en voorwaardes) vir 'n nuwe termyn.

Die tydperk en koste aangegaan vir die periode waarmee die nuwe aanstelling en die afgelegde amptenaar se termyne oorvleuel, is die werklike koste vir die belastingbetaler en in ons opinie 'n onnodige uitgawe. Dit is hierdie syfer wat die Raad moet publiseer en wat ons aan belastingbetalers moet verduidelik.

Kon die Raad werklik nie net 'n jaar of twee gewag het totdat die kontrak verstryk het nie?

Die ANC by monde van Minister Lekota het in Oktober verlede jaar dit duidelik gestel dat hul nie alleen 'n behoefte het aan kundige amptenare nie, maar het mense selfs aangemoedig om hul terugkeer te maak tot die Staatsdiens om hul patriotisme te bewys.

Pieter Bezuidenhout
Wellington Sakekamer

EK reageer net op die brief "Strepe dringend nodig om verkeer te reël". Hierdie padverbruiker met die wit bakkie blameer onnodig die Munisipaliteit vir verkeersprobleme in Boschstraat, Paarl.

Ek kan nie sien dat hy by WPK wou indraai nie, want die linkerbaan was reeds vol en hy moes wag soos al die ander motoriste. Hy is blatant net 'n verbruiker wat soggens laat is vir werk en dan met die spoed oor die Spilobrug kom en dan wil hy kom "indruk" by mense wat in lang toue staan om by hul werk uit te kom.

Hierdie manier van ry kan ongelukke veroorsaak. Aan hierdie meneer sê ek net, staan vroeër op dan sal jy nie hoef in te druk nie en dan sal jy betyds by jou werk uitkom.

Sê maar net

DIE nuutste, maklikste beroep deesdae is om parkeerplek aan te wys.

Dis kommerwekkend om te sien hoe haweloses oral in die Paarl, gebiede of strate vir hulle toeëien as hulle gebied, en dan parkeerplek aanwys en jou meedeel dat hulle na jou voertuig sal kyk wanneer jy besig is. 

Met jou terugkoms gee jy maar goedhartig 'n paar sent/rand sodat hy/sy darem iets kan gaan koop om te eet, min wetende dat die meeste van hulle drank en tot dwelms gaan koop van die geld.

'n Mens sien hoe hulle  dié mense indoen   - wat hulle staan en "onderhandel" kan 'n mens maar net dink.

Oral sien jy hoe die parkeerplekaanwysers sit en drink en baklei op straat. Ongeag van wie daar verbyloop; dames of kinders, die vieslikste woorde word luiters uitgeskreeu. Spreek jy hulle aan oor hulle taalgebruik voor die mense en kinders, dan loop jy ook goed deur.

Dronk slinger hulle daagliks tussen die bewegende voertuie deur om plek aan te wys, raak in woordewisselinge betrokke en eis geld en so herhaal elke dag hom net oor en oor.

Watter indruk moet toeriste nou hê van ons mooi dorp en sy mense? Kan die nuwe wet-toepassingsbeamptes nie iets doen omtrent hierdie probleem nie?

Bekommerde ouer en inwoner

DANKIE vir die puik opvoering wat die honger publiek Saterdag kon meemaak op Paarlberg in die amfiteater.

Dankie vir al die verbeterings wat aangebring is sedert die vorige vertoning, en veral die gebruik van die skerm om die kunstenaars nader aan die gehoor te bring. Ons is verheug dat die ouditorium met sy fantastiese natuurskoon eindelik tot sy reg kom. Gee ons asseblief nog.

S Redelinghuys

ONS het met ontsteltenis kennis geneem van die wrede moord op dr Smuts-Smith van hierdie dorp.

Ons dink aan haar  kinders wat nou juis op híérdie tydstip sonder 'n moeder moet klaarkom. En dít deur die onsinnige daad van 'n wreedaard.

Volgens my is die gemeenskap nie net geskok nie maar naby die punt is om die reg in eie hande te neem. En wie kan hul nou eintlik kwalik neem? Ek hoop egter nie dit is wat vir ons voorlê nie.

Ons loof die SAPD vir die flinke arrestasie van die verdagte, met die hulp van die publiek.

Ek merk op dat die betrokke verdagte wat gearresteer is, meer as 20 vorige veroordelings het en dat hy onlangs op parool vrygelaat is.

Hoe is dit moontlik dat  'n persoon met meer as 20 veroordelings hoegenaamd rehabiliteerbaar? Sy rekord en gedrag spreek mos vir sigself.

Wat het in die tronk gebeur sedert sy laaste gevangesetting wat die paroolraad oortuig het dat die betrokke persoon gerehabiliteer is?

Watter faktore het die parool- raad in ag geneem en watter getuienis is voor hul gelê deur opgeleide persone (sielkundiges) tot die effek dat die persoon voortaan 'n model burger van die land sal wees?

Wie is die lede van die paroolraad en welke opleiding het hulle in hierdie soort van aangeleentheid wat hul in staat stel om 'n waarde oordeel oor enigiemand se potensiële toekomstige gedrag te maak?

Ek gee geredelik toe dat Regter Hannes Fagan se probleme met oorvol tronke darem vir 'n rukkie met een verminder was. Maar moet ons hierdie dinge as 'n gegewe aanvaar?

Hugo Slabber

DIE stof het nog glad nie gaan lê oor die opspraakwekkende moord verlede week op die akademikus, Lisbé Smuts-Smith van Wellington, nie.

Mense is veral ontsteld oor die die feit dat die vermeende moordenaar op parool was nadat hy 'n vonnis uitgedien het vir 'n oortreding gepleeg terwyl hy op 'n vorige paroolvrylating was.

In die gees van die nuwe Suid-Afrika word daar deesdae met 'n ligter roede gestraf en oorvol tronke plaas ook druk op die owerhede om makliker parool toe te staan.

Meer klem word gelê op rehabilitasie van gevangenes en dit is  positief.

Maar gevangenes sal beslis met 'n fynkam deurgekyk moet word om te bepaal of hulle rehabiliteer is en slegs op parool vrygelaat word wanneer daar redelike sekerheid is dat hulle nie meer 'n gevaar vir die gemeenskap inhou nie.

Waar iemand, soos die vermeende moordenaar in dié geval, 'n reeks vorige veroordelings het en ook reeds sy paroolvoorwaardes verbreek het, bestaan daar seersekerlik twyfel oor sy geskiktheid as kandidaat vir parool.

Dit wil egter voorkom of gebrekkige kommunikasie tussen tronke, paroolrade en Gemeenskapskorreksies veroorsaak dat mense wat agter die tralies hoort, nou in die gemeenskap losgelaat word.

Daar sal dringend aandag gegee moet word hieraan, voordat die gemeenskap vertroue verloor in die stelsel en die reg in eie hande begin neem.