Thursday 20 May 2004

This site will be updated on 27 May  2004 at 17:30

People - Mense

• Building a new life
• Die lang pad terug
• Death of Danny Darlew
• Malansrivier Brug staan weer
• Bekende inwoner oorlede

Building a new life

[ Top ]

Malané Bosman

MEN at the Salvation Army in Paarl can nou build a whole new life.

Twenty moulds with which bricks can be produced, were purchased by the commander Nicky Dickinson, and delivered to an excited audience last week.

It is not any brick, but the special "canstone" designed by Alex Eichmann, a Swiss engineer who exchanged the drawing board for the Rustenburg farm outside Wellington.
However, Eichmann soon took to

BUILDING BLOCKS. With the designer of the "canstone", Alex Eichman (right) smiling proudly, members of the Salvation Army in Paarl, (from left) Jacobus Clayton, Niklaas Saffier and Capt Nicky Dickinson, learn the trade from Herman Petersen.

planning and designing again, and came up with the idea of low-cost building bricks.

Capt Dickinson said: "We needed to find something to especially occupy the men of the community, and that's how we came upon the idea of manufacturing bricks.

"The men were instructed on how to use the moulds, and they have already started producing on our premises in New Street, but will later be able to work for themselves. We are so excited at the prospect."

Said Jacobus Clayton: "As soon as I have made enough bricks, I am going to build a house. Everybody has to have a place of his own."

People, and especially children in need, can collect cans and bring it to the Salvation Army in exchange for food parcels.

Inmates of the Ladismith prison who recently received 350 of Eichmann's canstone moulds from an action group, are happily manufacturing bricks for a showhouse.

As with the Salvation Army, the purchase of the moulds was intended for job creation, a spokesman for correctional services spokesman said.

"And not only for the present, but also for when the men leave the prison," Alfred Freeks said.

Bricks can be produced at 50c each compared to normal bricks costing R2 each.

Cooldrink or beer cans are placed in the metal frame before a cement mixture is poured over it. Five hours later the brick is ready for the builder.

Approximately 6000 bricks and 12 000 cans will be needed to build a two-bedroomed house. Cans can be substituted by yoghurt cups, and the bricks used in the same manner that lego blocks slot into each other.

Eichmann quotes: "There is nothing stronger in the world than an idea whose time has come."

And then he smiles: "Perhaps the canstone? After all it carries the SA Bureau of Standards approval!"

'n MAN se droom om sy lewensverhaal aan die wêreld te vertel, het hom en sy vriendin amper duur te staan gekom. Freek Booysen van Wellington het tien jaar gevangenisstraf uitgedien en hy het nou net een doel voor oë: om jongmense te waarsku om nie dieselfde paadjie te loop nie.

"Ek het duur betaal vir my foute. Ek het in 'n goeie huis groot geword, maar ek het verkeerde besluite geneem en in misdaad betrokke geraak," vertel hy.

Sy vriendin, Sheldonia Fortuin, is die een wat hom bygestaan het en ook betrokke is by sy rehabilitasie. "Hy het dagga gerook en allerhande dwelms gebruik, maar met gebed en harde werk is hy nou al ses maande skoon," vertel sy trots.

Toe kom die idee van 'n boek, en iemand sê hulle moet Johannesburg toe om 'n uitgewer te soek. Hulle het in die pad geval en met ryloopgeleenthede en baie voetslaan tot in Springbok gevorder.

Hier het die persoon wat hulle tot in Johannesburg sou neem, hulle in die steek gelaat en die twee het besluit om  terug te keer huis toe.

"Ons het nagte langs die pad deurgebring. Ek wou hê Sheldonia moet slaap terwyl ek haar oppas, maar sy was baie bang. Dan het ons maar tot by die polisiestasie gegaan en daar geslaap."

Moedersdag was die twee terug - voetseer en baie verlig.

"Ons het wonderlike, goeie mense langs die pad ontmoet, maar ek is bly om terug te wees," vertel Sheldonia.

En die boek? Hulle gaan nou eers met 'n skrywer praat om hulle te help met 'n raamwerk en dan sal hulle 'n uitgewer in die Kaap soek.

A WELL-KNOWN Paarlite, Danny Darlew (55), died on Friday after a long illness, from cancer.

Darlew, head of the technical section at Cathmar TV & Radio for 20 years, was highly respected for his electronic know-how.

He was a life member of the Paarl soccer club and the only local member to pass the district referee exam with distinction.

He was also an active member of the Paarl Methodist congregation and was known for his generosity and helpfulness to all.

The funeral service was held yesterday. He is survived by his mother Irene, wife Avril, children Michelle, Christopher and Dianne (Joubert), and two grandchildren.

DIE ergste vloede die afgelope eeu in Wellington het die dorp gister 50 jaar gelede getref, met net een brug vir verkeer na die Noorde wat staande gebly het - Malansrivier Brug.

Dié sementbruggie oor die Kromrivier is onlangs weer tot sy eertydse glorie herstel en staan gereed vir die winter se waters.

Meer as 100mm reën het die oggend van 19 Mei 1954 oor Wellington uitgesak - dit nadat daar die vorige dag uit die voue van 'n sterk noordewind 75mm water geval het.

Op Bainskloof self, is 250mm reën gemeet en die pas is vir die eerste keer in sy honderdjarige bestaan weens spoelskade vir verkeer gesluit.

Die half-toegegroeide vore gelaat deur rotse en grond wat daardie dag teen Sneeukop se hange afgegly het, is vandag nog sigbaar.

Bejaardes wat daardie dag in stomme verbasing na die vloedgolf gestaar het, onthou hoe die Kromrivier later nie in 'n stroom gevloei het nie, maar al breër gestoot het.

Eers oor die oewers en riete, toe oor bamboesbosse en aangrensende boorde en by die deure van geboue in, het die malende golf die klippe in die rivierloop soos 'n kwaai seemonster rondgerol.

Ontwortelde bome het soos die Queen Mary bo-oor die onsigbare wingerde geseil, onthou 'n boer die dag toe hy as 29-jarige magteloos saam met sy pa voor die krag van die water gestaan het.

Toe alles verby was en met opruiming kon begin word, het net een brug staande gebly, en verkeer uit die dorp moes 'n week lank oor die plaas gaan totdat ander brûe herstel is.

Die Malansrivier Brug is in 1919 op die plaas Groenfontein, setel van die ou Malan-familie, gebou.

Jan van der Merwe, algemeen bekend as Jan Sement, die baasbouer van daardie tyd, kon trots wees op sy handewerk.

Hy het net gewerk met sand uit die Blousloot, aan die westekant van Groenberg. Die sand is soos diamante in lopende water gewas en na die boupersele gekarwei.

Die sand uit die Kromrivier was gebluste graniet en niks werd nie het hy gesê, en hy sou homself nooit verwerdig om daarmee te bou nie.

Sy boumengsel, het hy verduidelik, was een deel sement en 17 dele Blouslootsand en handgekapte klip. Sement was daardie dae skaars, en is die land ingebring in houtvate uitgevoer met bruinpapier.

Die einste Jan Sement, in latere jare burgemeester van Wellington, het maar gesukkel met die Engelse taal.

Ouer mense onthou vandag nog sy ontmoeting met Prins George in 1934, toe hy die hooggeplaaste besoeker groet met: "And please send greetings from Wellington to your father and your mother."

Malansrivier Brug het later in onbruik geraak toe 'n breë verbypad van Hexberg, deur die Bovlei, na Bainskloof aangelê is.

Die van Malan, het in die vierde geslag van die plaasakte verdwyn toe Lang Kootjie Malan net dogters agtergelaat het en 'n Bosman Groenfontein van sy skoonpa gekoop het.

Vandag, 50 jaar nadat die brug tydens die verwoestende vloed van 19 Mei staande gebly het, is die brug weer tot sy eertydse glorie herstel.

'n Nasaat van die Malans was die dryfkrag agter die restourasie. Want, glo die vyfde geslag Bosman, Malansrivier Brug moet altyd daar wees vir die nageslag.

En vir ingeval die nuwe pad nie die volgende vloed weerstaan nie.

* A historic bridge on a farm near Wellington has been restored.

WORD daar aan Hettie Cillié (86) gedink, onthou Wellingtonners haar met 'n varsgemaakte ruiker in die hand en aan die woel met VLV-aktiwiteite.

Dié kunstige vrou, met die kenmerkende bolla hoog op haar kop, is verlede week oorlede.

Vir meer as 60 jaar was sy by die VLV betrokke, nou as erelid. Sy was 'n lid van die tuinbouvereniging.

Sy het jare lank 'n bloemistewinkel op Wellington gehad en blomme gedoen vir menige bruid en begrafnis.

'n Val twee jaar gelede en 'n gebreekte knieskyf het haar bewegings effe ingekort, maar sy was steeds aktief as inwoner van Fyngoud woonstelle.

Haar man, JF, jare lank 'n bekende gesig in die Standard Bank, het haar in 1990 ontval.

Sy word oorleef deur haar seun Pierre, mediese tegnoloog by die WP Bloedoortappingsdiens in Pinelands, en sy eggenote Noeline.

'n Gedenktee word môre om 09:30 in die Presbiteriaanse kerksaal op Wellington gehou.

[ Top ]

[ Top ]