IN hierdie pragtige Boland is Paarl, soos seker ook die ander dorpe, 'bevoorreg' om ook sy eie misdaadroete te hê.

Hierdie roete behoort bemark te word sodat die toeriste, wat ook al om die dorp beweeg om wynroetes te besoek, ook hierdie roete kan meemaak.

Hierdie roete is natuurlik Lady Greystraat en in besonder die gedeelte waar dit 'n dubbelpad is.

Ek lees nou maar net vandag van die dame wat die roete aangedurf het en sonder haar beursie anderkant uitgekom het. Net so het ek, vol vertroue, in die "nuwe" Suid-Afrika met al sy reënboognasies daar gestap, net om minus R700 anderkant uit te kom.

Gelukkig vir die dame kon sy die "gids" opspoor en haar beursie terugkry. My "gids" het spoorloos verdwyn.

Sedertdien moes ek hoor hoeveel mense onder sakkerollers deurgeloop het tydens hul uitstappies.

My waarskuwing aan "mede-toeriste" van die misdaadroete: bly weg uit Lady Greystraat - niemand stel belang om iets aan die saak te doen nie, en jy kan dalk net die volgende slagoffer wees wat (dalk met jou lewe) moet betaal vir die laksheid van die Polisie, Munisipaliteit, winkeleienaars en publiek (ek ook!)

Nog 'n slagoffer

AS daar een kantoorgebou in die Paarl is waar dit geen plesier is om 'n besoek af te lê nie, is dit die kantore van die Departement van Binnelandse Aangeleenthede.

Die opset in die ontvangslokaal, die benoude reuke wat in die lug hang as gevolg van swak ventilasie en geen of te min lugreëling en die algehele onhigiëniese prentjie wat 'n mens begroet as jy die gebou betree, is definitief geen pluimpie vir ons dorp of ons land nie.

Die op- en aanmerkings wat deur ons plaaslike gemeenskap sowel as deur buitelanders wat die kantore al besoek het, gemaak word, is allesbehalwe positief.

Gewoonlik is 'n mens trots daarop om met jou werk en werksplek geassosieer te word. Ek vra myself dikwels af of die personeel van Binnelandse Sake ook trots is op hul werkmilieu.

Indien nie, wil ek hulle gelukwens met hul vriendelikheid en tegemoetkomendheid ongeag hul werksomstandighede.

Groot asseblief, doen asseblief iets daaraan om die publiek se besoeke aan die kantore 'n aangename ervaring te maak.

Skaam Paarliet

Daar is intussen met die eienaar gereël om industriële dakwaaiers in die ontvangs te installeer.

I WAS shocked by the attitude of the Drakenstein municipal manager in response to the complaint about the Phola Park clinic ("No help for the sick" on 21 February).

He adopts an uncaring defensive attitude. All companies and government departments promise to, at least, investigate an allegation against their employees. But not Mr Carstens, his staff will never do that.

It is good to explain the organisation's policy. It is wise to understand that people can violate policy. The least that Mr Carstens could have done was to call for specifics to be investigated.

The Municipality must know that there are people living in Mbekweni. They deserve to be treated with respect and not be simply dismissed as liars.  

It is about time that attitudes towards African people change. When it is alleged that their lives are put in danger by clinic staff the response has to be a caring one.  

I wonder if the response would have been similar if it was a resident from Paarl West?

Luvuyo ka Zantsi

I HAVE been living in Paris (France) for one year and two months now. It's totally different here and have only met two South Africans here so far.

I do not have much news from South Africa because phone calls are really expensive. That is why I'm proud to say that the Paarl Post is available for me too on the web every Thursday evening.

I want to thank You the Paarl Post for making it possible for me to be informed about the events in my place of birth (in French we say "Merci Beaucoup").

Verlencia Pageault (née Witbooi)

I WOULD like to say a big thank you to the Paarl Emergency Medical Services for the extremely rapid and thoroughly professional response after my recent accident.

I woud also like to thank the staff at Paarl Medi-Clinic for their superb care and attention.

It really was a great comfort to my family to see that I was in such good hands.

Frank Weighill

EK is al vir ongeveer 13 jaar 'n huiseienaar te Wellington en met die uitsondering van een maand (April 1998), was my munisipale rekening nog nooit agterstallig nie.

Soos nog elke maand het ek my rekening op 15 Februarie vanjaar gaan betaal by ons plaaslike Pick 'n Pay wat hierdie diens aanbied. Die tjeks is sommer al die volgende dag deur my rekening by die bank.

Op Woensdag 20 Februarie kom ek ongeveer 17:00 by die huis en vind toe uit die hele dorp se krag is af. Toe dit so 17:30 weer aankom, bly my krag nog steeds af.

Ek is 19:00 weg na 'n geselligheid en kom toe eers weer 23:00 by die huis - en my krag is steeds af.

Siende dat ek tevore al die noodnommer van die Munisipaliteit na ure geskakel het en ek 'n bloutjie geloop het, besluit ek toe dat ek sal wag tot in die oggend voordat ek bel. Dit blyk toe die verkeerde besluit te wees.

Om 08:20 op die 21ste bel ek die Wellington Munisipaliteit om uit te vind hoekom dan nou juis my krag af is. 'n Mnr Julies by Navrae sê toe dat ek nie my rekening betaal het nie al het ek die kwitansies as bewys.

Toe hy my vra waar ek betaal het, noem hy dat Pick 'n Pay nooit die kwitansies aan hulle gestuur het nie. Na 'n paar sinne skakel hy my deur na 'n mev Horn, wat toe by my wil weet hoekom ek dan nie maar 23:00 gebel het nie.

Ek wou nog verduidelik hoekom nie, toe sy my meedeel dat my krag al om 12:00 afgesny is en dat daar wel 'n nota in my posbus gegooi is.

Dié nota moes seker weggewaai het, want toe ek by die huis kom, was daar een brief en 'n klomp advertensies in my bussie.

Die probleem het blykbaar by Pick 'n Pay gelê wat nie betyds die kwitansies aan die munisipaliteit besorg het nie.

My vraag aan die munisipaliteit is: kon niemand in die vyf dae wat verby is vanaf 15 tot 20 Februarie navraag by Pick 'n Pay of op rekenaars gedoen het om te sien hoe betalings gedoen is en of Pick 'n Pay nie dalk 'n probleem gehad het nie?

Heel duidelik maak dit nie saak dat ek nog elke maand getrou my rekening betaal het nie, want sonder om seker te maak of ek betaal het, sny die Munisipaliteit my krag af.

Ek stel voor dat die Munisipaliteit 'n ander stelsel vind om die regte wanbetalers te lys en teen hulle op te tree of om 'n navraag of twee te doen om te sien wie het betaal op of teen die spertyd elke maand (soos duidelik op die rekening gedruk word), veral by Pick 'n Pay waar die diens aangebied word.

Dit lyk vir my asof hierdie aksie nie goed deurdink is nie en nou word die blaam vir die fout by 'n getroue betaler of by die verskaffer van die diens gelê.

Natasha Borman, Wellington

Aan diegene wat nie gereeld betaal nie - doen asseblief julle deel.

EK het Dinsdag 12 Februarie 'n groot skande oorgekom, toe ek per taxi dorp toe gery het.

Ek het 'n splinternuwe langbroek aangetrek wat ek net twee weke gelede gemaak het. In die taxi het ek op 'n soort suur (miskien batterywater) gesit. Ek was nie bewus dat my broek vol gate was nie en hoe verder ek gestap het, hoe groter en meer het die gate geword.

Eers toe iemand my stop en vir my vra hoekom loop ek dan so "kaal" in die dorp rond, het ek dit agtergekom. Ek hardloop toe by die naaste winkel in, koop vir my 'n ander broek en trek dit sommer daar in die winkel aan.

Ek weet nie wat ek sou gemaak het indien ek geen geld by my gehad het nie. So mense, kyk tog maar voordat julle in 'n taxi gaan sit, want julle mag dalk kaal uit die taxi klim!

Sarah Pieterse

GEREELD word behuising geadverteer met die gerusstelling dat jy 'n woonstel in 'n sekuriteitskompleks kan huur.

Die swembad, braai-area en wasgeriewe wat bykomend genoem word, maak dit 'n aantreklike proposisie, totdat jy in die kompleks beland!

Op sy tyd soek mnr Dief wat hy wil hê op die wasgoeddraad uit en stap met 'n paar duisend rand se klere ongemerk by die hek uit.

Gaan jy soggens werk toe, ry jy by sekuriteitshekke uit wat heelnag wawyd oopgestaan het.

Dit is nou nadat daardie selfde hekke 'n hele paar inwoners se voertuie beskadig het, omdat dit byna nooit in ordentlike werkende toestand is nie.

Goeie raad: stel baie deeglik ondersoek in alvorens jy aanvaar dit is veilig in 'n sogenaamde sekuriteitskompleks.

Teleurgestelde huurder

EK wil graag die Paarl Hospitaal en veral die chirurge en die personeel bedank vir die puik en hoogs uitstaande diens wat ek vanaf hulle ontvang het.

Ek moes 'n dringende operasie ondergaan, omrede daar 'n been in my keel vasgesit het. Die personeel het uit hulle pad gegaan om my by te staan, en weens die puik diens het ek skoon van my pyne vergeet.

Ek wil net sê, hou so aan, want u diens is op die hoogste vlak. Die mediese superintendent kan trots wees op sy personeel en hulle diens. Die publiek moet ophou kritiseer.

Soppie van die Wellington

EK studeer vanaf die tweede week in Januarie 2002 aan die Hogeschool van Utrecht se Seminarium voor Orthopedagogiek in Nederland.

Wat 'n wonderlike belewenis is dit nie om elke Donderdag die Paarl Post te lees nie.

Die nuus uit die Paarl is 'n welkome gerusstelling te midde van bibberende temperature en verlange wat knaag.

Hou vol met die goeie werk.

Leon de Jager  

Redaksioneel:

KINDERS se regte is deesdae op almal se lippe.

Skokkende syfers word dikwels aangehaal van kinders wat mishandel word, maar hoeveel mense is bekommerd oor kinders se veiligheid op ons paaie?

Vroeër jare was minder mense verstedelik en kinders kon dus veilig rondbeweeg. In die stede en dorpe was daar ook veel minder en stadiger voertuie en moontlik ook meer bedagsame motorryers.

Deesdae moet kinders van kleinsaf geleer word om pad te gee vir voertuie en met soveel strate wat nou en soms selfs sonder sypaadjies is, is dit lewensgevaarlik.

Klagtes oor spoedvrate en versoeke vir spoedwalle is legio.

Planne is daar ook baie, soos Mollstraat in Noorder-Paarl wat jare terug verander is in 'n straat waar verkeer aan bande gelê en 'n rustiger omgewing geskep is.

Dié idee is egter nooit verder gevoer nie, totdat die inwoners van Du Toitstraat nou daarin geslaag het om hulle straat tot 'n woonerf-area te verklaar waar kinders en voetgangers voorkeur geniet en motorryers aan bande gelê word.

Dikwels gaan hierdie soort inisiatiewe verlore omdat daar nie geld beskikbaar is nie, maar in dié geval het die inwoners daarin geslaag om die nodige fondse self in die hande te kry.

Miskien moet ander ouers hierdie sukses ter harte neem en ook inspring om ons strate rustiger en veiliger te maak.

[ Top ]